Szklane mozaiki ścienne i ich historia

Szklane mozaiki ścienne zaczęto wykonywać dość wcześnie. pojawiały się one obok mozaik z marmuru, czy innych kamieni naturalnych. Tworzywem dosporządzania szlanych mozaik było szkło barwione w masie. Wkrótce zysakło ono wielu zwolenników, gdyż dawało nieporównywalny blask, dawało nieograniczone możliwości barwne i było ono odporne na warunki atmosferyczne. Szkło, z których tworzone były mozaiki ścienne sporządzane było z krzemionki, tlenku sodu lub z potażu oraz tlenku wapnia i innych dodatków, a barwione było tlenkami metali. Szklane mozaiki ścienne tworzone były prawie wyłącznie szkła zmąconego. Dzięki opanowaniu techniki łączenia szkła ze złotem powstała złota odmiana mozaiki szklanej. Najczęściej owe łączenie dokonywało się przez zatapianie płatków złota między dwiema płytkami szkła, względnie nieco później przez wtopienie w powierzchnię złota rozpuszczonego w wodzie królewskiej. Złote szkło mozaikowe zyskało w starożytności i wczesnym średniowieczu miano królowej smalt. Takie mozaiki ścienne były niezwykle świetliste, a dzięki wykorzystywaniu różnych odcieni i barw złota zyskiwali mozaiki o bawach od srebrnobiałej aż po miedziowoczerwoną.